عنايت و فضل ، و عطيّهء حقّ تعالى است كه ايشان را به سابق فضل و منّت خود ، بزرگان دارين فرمود ، و امر فرمود خلق عالم را به اطاعت و خدمت و محبّت ايشان ، و طاعت ايشان را قرين طاعت خود فرمود ؛ و چه سيادت و بزرگى است - بعد از بزرگى و كبريائى حقّ تعالى - بالاتر از بزرگى موهوبى ايشان از حقّ - جلّ كبرياؤه - ؟ ! چنان‌كه فرمود : أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ « 13 » . و عزّت و بزرگى و طاعت اولياء و عرفاء و علماء حقّه نيز به طفيل عزّت و بزرگى و سيادت و طاعت حضرات اهل عصمت و حجج - عليهم الصّلاة و السّلام - است كه صاحبان امر و حكم پروردگار ، و ائمّه و سادات و قادات « 14 » ايشان و ساير اهل عالمند . پس فراعنه كه در مقابل ايشان در هر عصر و قرن ، اظهار كبر و سركشى و هم‌چشمى و مخالفت و جور نمايند ، از اعاظم اهل كفر و شقاق و نفاق و كبر و ظلمند و از جمله رؤساء شيطانيّه كه هلاك مىنمايند تابعين خود را ، و گمراه مىنمايند مستضعفين از ناس را . و تقابل اهل حقّ و باطل ، تا قيامت مستمرّ و برقرار است به جهت اختبار « 15 » و امتحان خلايق : « پس ، به هر عصرى ، وليّى قائم است * تا قيامت ، آزمايش دائم است » « 16 » « رَگ‌رَگ است اين آبِ شيرين و آبِ شور * در خلايق مىرَوَد تا نَفخِ صور » « 17 » « مَگْذَر از پيغمبرِ ايّامِ خويش * تكيه كم كُن بر فَن و بر كامِ خويش » « 18 »

--> ( 13 ) - به منهج حاضر ، صفحهء 173 رجوع شود . ( 14 ) - رهبران و پيشوايان ( 15 ) - اطّلاع يافتن و آگاه شدن ، آزمايش ( 16 ) - پس ، به هر دورى . . . : « مثنوى معنوى » : دفتر دوم : 91 ( 17 ) - « مثنوى معنوى » : دفتر اوّل : 18 ( 18 ) - به منهج حاضر ، صفحهء 204 سطر 9 رجوع شود .